AKP’yi kapatma davası açıldıktan bu yana iktidar partisi cephesinden hızlı bir çalışmaya girildi. Savunma hazırlıkları yanında Başbakan tarafından kamuoyu nabzını tutmak için moral verici beyanlar eksik olmadı.
Anayasa Mahkemesi’nin kuruluş yıldönümünün dönüm konuşmasında; Hükümete “Hissedilen korkular göz ardı edilemez. Azınlıkta kalanları korumak için çoğunluğun mutlak iktidarının sınırlandırılması gerekir” göndermesini yaptı.
Erdoğan savunma hazırlıkları nedeniyle görüştüğü bir grup AKP’li milletvekiline moral verdi. “Böyle bir iddianame ile partimiz kapatılamaz, kapatılmayacağız. Canınızı sıkmayın, moralinizi bozmayın. Biz her zaman Anayasa ve yasalara uygun hareket ettik. Yanlış yapmadık. Anayasa Mahkemesi’ndeki savunmamızda bunları anlatacağız. Bizi yıpratmak için yapıyorlar ama bu haksızlıklar bize güç katıyor” dedi.
Moralinizi bozmayın, yanlış yapmadık, güç kazanıyoruz mesajları bu konuşmanın can alıcı noktaları idi. AKP süresi dolmasına 2 gün kala savunmasını verdi.
Bilinmeli ki siyasi taraftarların morali yüksek, milletin morali bozuk, yanlış siyasî uygulamalar, adaletsizlik ve kadrolaşma, işsizlik giderek artarken nasıl bir moral tarifi, anlamak zor. Bir de kapatılma davası açılmış partilerin güçlendiği de görülmüş değil. Aksi hal “Tarihi tersine çevirmek olur.”
Kılıç’ın yargı ile ilgili açıklaması da şöyle “Yargının üzerinde halk denetimi yoktur. Anayasa yargının ulus iradesiyle bağlantısının kurulması için Anayasa Mahkemesi’nin üyesi seçimine mecliste katılmalıdır.”
Medya için de “Anayasa Mahkemesi’ni yönlendirme, etkileme ve baskı altında tutma girişimlerini büyük bir üzüntü ile takip ediyoruz” dedi.
Bu görüş ve beyanların bir İKİLEM unsuru olmaması beklenilir. Yasama görüşü çok net siyasetin güç kullanması yanlışlığını, medyanın aşırı gidişine dikkat çekilmiştir.
İktidarın görüşü tartışılacak sözler olarak ortada durmaktadır.
Biz ve ötekiler anlayışı iktidar ve tartışmalarda bir ikiliğin varlığını göstermektedir. Ötekiler düşman değildir. Çoğunluk iktidarı içinde haklı bir kullanım biçimi de değildir.
Çoğulcu demokrasi farklı olanın, muhalefetin yok edilmesini ve mantığını reddeder.
Toplum güven bunalımı yaşamaktadır. Korkular iktidar ve halk için de vardır. İktidar değerlerin kaybını benimseyemez. Demokrasiye rağmen karşıtlıklar üretmek iktidarın işi de değildir. İktidarlar söylemleriyle birleştirici olmak, uzlaştırıcı kültürün taraftarlığının öncüsü olmak gibi bir görevi yüklenmelidir.
Başbakan seçim sonrası sözlerine sadık kalmalı “Oy veren ve vermeyenlerin Başbakanı olma” sözünü tutmalıdır.
Görülen odur ki; 22 Temmuz seçimleri öncesi ve sonrası iktidarın tutumu arasında fark yoktur.
İktidar tartışmanın tarafında yer alamaz. Muhalefeti ve karşıtlarını suçlama iktidar olmanın yöntemi de değildir.
Tartışmalı sözler kafa karıştırmaktan başka bir işe de yaramıyor.
