Galiba dört yıl kadar önce bir süpermarket önünde babamla birlikte park etmiştik ve marketten alışveriş yapan annemi bekliyorduk. Yanımıza bir araba park etti ve arabayı kullanan kişi dışarı çıkınca babam da bana bir şey söylemeden yanına gidip tokalaştı ve ayaküstü bir-iki dakika sohbet edip tekrar döndü.

Akşam karanlığında yüzünü göremediğim için - Kimdi O, diye sordum.

-Memduh Büyükkılıç dedi babam, Melikgazi Belediye Başkanı.. Ayaküstü hal-hatır sorduk birbirimize..

-Hadi canım, dedim, böyle Belediye başkanı mı olur, sıradan bir araba, şoförsüz, korumasız sıradan bir adam..

Düğünümde; “şoförsüz, korumasız sıradan bir adam”a bu tavrından dolayı hayranlığımdan, nikahımı O kıysın diye tutturdum ve bunda da başarılı oldum

Önceki gün, babamla birlikte İstasyon Caddesinde arabayla gidiyoruz.. Tiyatro binasının hemen yakınında, sırtında palto, üşüdüğünü belli eden bir tavırla yalnız başına sıradan bir adam kaldırımları arşınlıyor.. Babama:

-Bak baba dedim, bu vali Güneş değil mi?

-Evet O, dedi, ne var bunda?..

-Durup bir resmini çeksem ve yarın ki gazeteye koysam olmaz mı?

-Olmaz dedi, patron edasıyla babam, kırk yılda bir de olsa sıradan olmanın, korumasız ve hür olmanın tadını çıkarıyor olmalı, dokunma keyfine Vali beyimizin..dedi ve devam etti:

-Sen yeni doğmuştun ki, o dönemde ben, korumalı gezmenin, şoför kullanmanın ve tek başına sokakta gezememenin ne olduğunun sıkıntısını henüz üzerimden atamadım.Vali dediğin de insandır.. Belediye Başkanı dediğin de.. Senin gibi, benim gibi be oğul!